Met vermakelijk partijtje boerengolf en leerzaam bezoek aan Trappistenbrouwerij
Gastvrij onthaal OLAT-vrijwilligers in Oisterwijk


Het belooft 6 september een mooie middag te worden. De weg naar Oisterwijk is al ontspanning op zich. Bij het station wachten Constant en Lodewijk op vervoer en ze mogen bij Dini op de achterbank. De Rosepdreef ligt een beetje achteraf, maar dat is bij Oisterwijk nooit een nadeel.

Ik geloof zelfs dat de door OLAT gekozen locatie ook het enige hotel-restaurant aan dat laantje is. Wij zijn niet de eersten, maar druk is het nog niet. Onder het genot van een kopje koffie verandert de situatie echter vlug en omstreeks half een is het gezelschap compleet en kan onze voorzitter Joop het plan voor deze middag openbaar maken.Wij brengen een bezoek aan de Trappistenbrouwerij in Berkel-Enschot en gaan een partijtje boerengolf spelen op de Gerrithoeve. U weet wel, waar we tijdens onze wandeltocht vanuit Oisterwijk een ruststop hadden. Omdat het gezelschap aan de forse kant is, moeten wij in twee delen opereren.
Een luxe touringcar is beschikbaar voor de transfers. Over de indeling van de groepen is geen discussie mogelijk, schreef Jos al in zijn uitnodiging en zo ontstaan als vanzelf twee gemixte gezelschappen die in eigen harmonie de vrijwilligersmiddag van OLAT tot een ontspannen gebeuren zullen maken.


Toernooiveld Na verwelkoming bij de Gerrithoeve worden teams geformeerd, die onderling een supergezellig spelletje gaan spelen, waarbij naast een beetje handigheid vooral inzicht in het spel van groot belang is. Er zijn niet veel spelregels: alleen met de bal op de baan blijven en bij het begin beginnen. Elk team bestaat uit 4 of 5 personen en een van de spelers fungeert als official, die de punten noteert en zorgt dat iedereen zijn of haar beurt ook goed benut. De Gerrithoeve is een voormalig veebedrijf dat zich steeds meer ging richten op recreatieve ontspanning en kleine horeca. U moet het bedrijf zoeken even buiten de Oisterwijkse bossen richting Spoordonk. Historisch feit: driemaal gekozen als winnaar van ‘de lekkerste gehaktbal van Oisterwijk’. Het toernooiveld is een weiland uit de vorige eeuw, dat eigenlijk genomineerd was als groenbuffer tussen cultuurgrond en recreatieterrein. Dat een en ander goed samen kan gaan bewijst dit speelveld.Tussen distels en doornen zijn een tiental greens gevormd, aangeduid met voormalige landbouwwerktuigen. Een historische tentoonstelling in het open veld. Het spel lijkt simpel, maar zit vol verborgen boerenwijsheden en dat wil wel eens botsen met de trots van de speler. En die baantjes missen elke vorm van gestroomlijnde curven, waardoor het balletje meestal in de ruigte van het aards paradijs verdwijnt. En dat balletje, dat toch iets ronds zou moeten zijn, wordt hier in meervoudige vlakken neergezet. Alleen de golfclup zou je normaal kunnen noemen ook al is-ie van hout. Aanmoedigingen, kreten van bewondering en ontzetting zijn niet van de lucht en zo ontstaan prachtige competities, die een paar uurtjes later worden afgedronken met een heerlijke consumptie die is inbegrepen in het spel. Prachtig vermaak.


Koningshoeven
Het tweede onderdeel van de middag speelt zich af in Berkel-Enschot. Wij zijn hier te gast bij de volgelingen van Sint Benedictus; de Trappisten van de Koningshoeven, ofwel de brouwers van La Trappe. De Trappiste zijn een afscheiding van de Cisterciënzers. Zij zijn gebonden aan strenge orderegels. Deze monniken kwamen in 1880 vanuit Noord-Frankrijk naar Nederland vanwege antireligieuze wetgeving; ook hun klooster Sainte-Marie-du-Mont werd bedreigd. Zij werden gastvrij ontvangen in de Schaapskooi, gelegen op een heideveld in de gemeente Berkel-Enschot.

Beelden
De naam Koningshoeven is makkelijk te herleiden aan de pachthoeven die in de buurt van de schaapskooi lagen en die oorspronkelijk eigendom waren van Koning Willem II. De monniken ontgonnen de heide en probeerden zodoende in hun levensonderhoud te voorzien. Toen dat niet helemaal lukte, begonnen ze een eigen bierbrouwerij.
Deze werd in latere jaren een mooie inkomstenbron voor de kloostergemeenschap. Vandaar dat wij ons hier op deze mooie zaterdagnamiddag graag laten informeren over deze zo geprezen monnikendrank. Opvallend is wel de beeldententoonstelling, die wij niet direct hadden verwacht op deze plek. De preutsheid is hier ver te zoeken en een paar liefhebbers laten duidelijk blijken deze vorm van openbare voorlichting erg te waarderen...

Indrukwekkend
Aldus in stemming gebracht zijn wij even daarna gretige toehoorders bij de uitleg over de achtergrond van de brouwerij en de baten daarvan. Duidelijk wordt dat vooral de tijdelijke verpachting eind vorige eeuw aan Stella Artois erg nadelig is uitgepakt voor met name de opstallen. Bij de huidige samenwerking met Bavaria, die zorgvuldig is voorbereid, zijn afspraken voor duurzaamheid als erecode vastgelegd. Bepaald indrukwekkend zijn de koperen brouwketels die we te zien krijgen. Het zijn welhaast attributen uit de oudheid. In de toekomst zal het brouwproces een moderner verloop krijgen, al ontgaat ons waar dat proces zich thans in werkelijkheid afspeelt. Maar zeker is dat toezicht van achter de kloostermuren aan de overzijde even intensief zal blijven als in de afgelopen 125 jaar. Dat de monniken vindingrijk zijn bewees wel broeder bakker, die geheel in stijl met de strenge orderegels de omvang van het eigen gebakken brood aanpaste aan de voorgeschreven maximaal twee sneetjes per dag. Er moest zelfs een nieuwe broodsnijmachine worden ontwikkeld om de mik te kunnen hanteren
.

Gouden greep
En dan monnik Isidoor Laaber, de broeder die 125 jaar geleden het recept voor de trappist eigenhandig in uitvoerig bracht en nu, in juli 2009, als eerbetoon aan zijn vakmanschap een gelegenheidsbier ‘La Trappe Isid’or’ op zijn naam heeft gekregen. De baten komen geheel ten goede aan een klooster in Oeganda. In het proeflokaal krijgen we ten afscheid een consumptie aangeboden, waarbij wij ons kunnen overtuigen dat deze Isid’or een gouden greep is geweest voor de smaakpapillen van de liefhebbers van het enige Nederlandse Abdijbier.
Voordat we richting Herberg Oisterwijk vertrekken, kunnen we in de kloosterwinkel nog specifieke spulletjes kopen en krijgen wij gratis een Trappistenbierglas, zij het in mini-uitvoering. In de gastvrije Herberg Oisterwijk krijgen we tenslotte nog een lekker hapje warm en koud aangeboden. Rond acht uur is iedereen voldaan en mogen we Joop en Jos hartelijk dankzeggen voor dit mooie initiatief. Dat OLAT graag zal blijven aanbieden aan onze vele vrijwilligers. Immers zij zijn het, die het steeds weer mogelijk maken onze activiteiten te programmeren en uit te voeren.

© Ad van Asten
Foto’s © Noud Wijn