 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
KEMPENLANDTOCHT PUILT UIT AAN MOOIE PLEKJES
Het is weliswaar vakantietijd, maar de meeste wandelaars willen eerst nog de Kempenlandtocht tot een goed einde brengen voordat ze de wandelschoenen een paar weekjes de rust gunnen.
De twaalfde uitvoering heeft ook meteen een nieuwe marsleider. Pierre Emans gaat zorgen dat de wandelaars op het goede spoor blijven en dat onderweg alles tot in de puntjes is geregeld. Natuurlijk heeft hij daarbij de hulp van een geroutineerd verzorgingsteam dat de wandeling tijdens de nachttocht met drie wagenposten zal ondersteunen. Het team is op elkaar ingespeeld. De posten A en B lossen elkaar om beurt af en team C zorgt ervoor dat het de eventuele achterblijvers aan niets zal ontbreken,
Vrijdagavond 6 augustus.
Op vrijdagavond 6 augustus om precies 20.00 uur wordt het startschot gegeven voor de wandelaars op de 110 km. De wandeling bestaat uit twee onderdelen: de nachttocht over 75 km en de dagtocht over 35 km. Het dagtraject wordt gewandeld als onderdeel van de Kempische wandeldagen op het traject van de 35 km respectievelijk de 25 km. De Kennedymarsafstand vertrekt om 23.00 uur en zal aanvankelijk hetzelfde traject volgens als de 110 km-wandelaars. Alleen de Groote Heide en het Leenderbos tot en met Borkel en Schaft en de Malpie Vennen zijn gereserveerd voor de langste afstand.
Startlocatie Kynologenclub
Vanaf de Kynologenclub gaan we richting het station en zwembad. Wij passeren de A67 om direct waarna de langste afstand het gezamenlijk traject verlaat en op verkenning gaat op de Groote Heide tussen de A67 en de A2. Na 7,5 km wandelen treffen zij de eerste wagenverzorgingspost.
Ter hoogte van het Heezerenbosch keren we terug op het gezamenlijk traject met de 80 km-wandelaars. Dat blijven we volgen tot wagenpost 2. Inmiddels zitten we op ruim 17 km en de Kennedymars op 10.5 km. Hier is ook weer een splitsing en gaat de langste afstand naar het Leenderbos en volgen daar de mooiste laantjes die denkbaar zijn. De 80 km gaat nu verder richting de Venbergse watermolen. Bij de De Achelse Kluis heerst inmiddels volledige rust, maar bij Zomerhof is op de wandelaars gerekend. Zij kunnen hier ook over hun bagage beschikken. De eerste wandelaars mogen net voor het middennachtelijk uur vertrekken. De langzamere wandelaars hebben dan nog driekwartier de tijd om even bij te komen, maar om tien over half een in de nacht moet iedereen weer op pad zijn. De afgelegde afstand bedraagt hier 26 km. Na een wandeling in de volle lengte langs de Malpie, ontmoeten de wandelaars elkaar weer bij de Deelshurk. Hier staat wagenrustpost 3 op hen te wachten. Afgelegd 110: 35,9 km en 80 km: 17,1 km.
Samen op weg naar Riethoven.
Gezamenlijk wordt nu het traject gevolgd richting Westerhoven en Bergeijk. Ongeveer ter hoogte van weverij De Ploeg in Bergeijk staat wagenverzorging 4 op de wandelaars te wachten. De 110 km-wandelaars hebben er hier 43 km op zitten. Via Walik gaan we nu naar Riethoven en komen in de Dorpsstraat bij caférust De Sleutel. Hier krijgen de wandelaars verzorging en kunnen ze ook weer over hun bagage beschikken. Tegen halfvier mogen de snelste wandelaars vertrekken. Nu gaat het verder over de Broekhovenseweg, langs de Volmolen en over het Timmereind richting Loon. In het verlengde daarvan vinden we wederom een verzorgingswagen. Het is inmiddels gaan schemeren en de 110 km heeft er nu 56.7 km opzitten. De 80 km zit op 37.9 km.
Terug naar Geldrop.
We gaan nu aan de oostelijke zijde langs Waalre en komen in de bebouwde kom van Aalst. Wij wandelen dwars door het dorp, pakken het brugje over het Christoffelpad en gaan daarna de Hutdijk op. Wij blijven deze dijk, door de bossen volgen tot bij de Hut van Mie Pils. De ombouw van het verkeersplein bij Leenderheide heeft ons parkoers gelukkig met rust gelaten. Op 65,5 km, of wel 46,8 km treffen we wagenrust 6. Wij nemen de tunnel onder de snelweg door en komen in Eindhoven.
De schemering heeft inmiddels plaats gemaakt voor een mooie zonsopkomst en wij mogen hopen op een mooie zomerdag. Bij Riel rest ons nog een stukje mooie natuur, we gaan dan onder de spoorweg door en komen Geldrop weer binnenwandelen. Nu is het nog slechts een paar km naar de rustpost waar een pastamaaltijd wacht.
Het laatste rondje
In de kantine van de Kynologenclub worden de eerste wandelaars verwacht vanaf halfzeven. De nachtroute zit er na 73,9 km, respectievelijk 55,1 km op. In de kantine krijgen de wandelaars een pastamaaltijd aangeboden. Op deze post kunnen de wandelaars nog beschikken over hun bagage, maar daarna gaat deze bagage niet verder mee op het parkoers, maar wordt geplaatst aan de finishpost in sporthal De Kievit.
Het is weliswaar vakantietijd, maar de meeste wandelaars willen eerst nog de Kempenlandtocht tot een goed einde brengen voordat ze de wandelschoenen een paar weekjes de rust gunnen.
De twaalfde uitvoering heeft ook meteen een nieuwe marsleider. Pierre Emans gaat zorgen dat de wandelaars op het goede spoor blijven en dat onderweg alles tot in de puntjes is geregeld. Natuurlijk heeft hij daarbij de hulp van een geroutineerd verzorgingsteam dat de wandeling tijdens de nachttocht met drie wagenposten zal ondersteunen. Het team is op elkaar ingespeeld. De posten A en B lossen elkaar om beurt af en team C zorgt ervoor dat het de eventuele achterblijvers aan niets zal ontbreken,
Vrijdagavond 6 augustus.
Op vrijdagavond 6 augustus om precies 20.00 uur wordt het startschot gegeven voor de wandelaars op de 110 km. De wandeling bestaat uit twee onderdelen: de nachttocht over 75 km en de dagtocht over 35 km. Het dagtraject wordt gewandeld als onderdeel van de Kempische wandeldagen op het traject van de 35 km respectievelijk de 25 km. De Kennedymarsafstand vertrekt om 23.00 uur en zal aanvankelijk hetzelfde traject volgens als de 110 km-wandelaars. Alleen de Groote Heide en het Leenderbos tot en met Borkel en Schaft en de Malpie Vennen zijn gereserveerd voor de langste afstand.
Startlocatie Kynologenclub
Vanaf de Kynologenclub gaan we richting het station en zwembad. Wij passeren de A67 om direct waarna de langste afstand het gezamenlijk traject verlaat en op verkenning gaat op de Groote Heide tussen de A67 en de A2. Na 7,5 km wandelen treffen zij de eerste wagenverzorgingspost.
Ter hoogte van het Heezerenbosch keren we terug op het gezamenlijk traject met de 80 km-wandelaars. Dat blijven we volgen tot wagenpost 2. Inmiddels zitten we op ruim 17 km en de Kennedymars op 10.5 km. Hier is ook weer een splitsing en gaat de langste afstand naar het Leenderbos en volgen daar de mooiste laantjes die denkbaar zijn. De 80 km gaat nu verder richting de Venbergse watermolen. Bij de De Achelse Kluis heerst inmiddels volledige rust, maar bij Zomerhof is op de wandelaars gerekend. Zij kunnen hier ook over hun bagage beschikken. De eerste wandelaars mogen net voor het middennachtelijk uur vertrekken. De langzamere wandelaars hebben dan nog driekwartier de tijd om even bij te komen, maar om tien over half een in de nacht moet iedereen weer op pad zijn. De afgelegde afstand bedraagt hier 26 km. Na een wandeling in de volle lengte langs de Malpie, ontmoeten de wandelaars elkaar weer bij de Deelshurk. Hier staat wagenrustpost 3 op hen te wachten. Afgelegd 110: 35,9 km en 80 km: 17,1 km.
Samen op weg naar Riethoven.
Gezamenlijk wordt nu het traject gevolgd richting Westerhoven en Bergeijk. Ongeveer ter hoogte van weverij De Ploeg in Bergeijk staat wagenverzorging 4 op de wandelaars te wachten. De 110 km-wandelaars hebben er hier 43 km op zitten. Via Walik gaan we nu naar Riethoven en komen in de Dorpsstraat bij caférust De Sleutel. Hier krijgen de wandelaars verzorging en kunnen ze ook weer over hun bagage beschikken. Tegen halfvier mogen de snelste wandelaars vertrekken. Nu gaat het verder over de Broekhovenseweg, langs de Volmolen en over het Timmereind richting Loon. In het verlengde daarvan vinden we wederom een verzorgingswagen. Het is inmiddels gaan schemeren en de 110 km heeft er nu 56.7 km opzitten. De 80 km zit op 37.9 km.
Terug naar Geldrop.
We gaan nu aan de oostelijke zijde langs Waalre en komen in de bebouwde kom van Aalst. Wij wandelen dwars door het dorp, pakken het brugje over het Christoffelpad en gaan daarna de Hutdijk op. Wij blijven deze dijk, door de bossen volgen tot bij de Hut van Mie Pils. De ombouw van het verkeersplein bij Leenderheide heeft ons parkoers gelukkig met rust gelaten. Op 65,5 km, of wel 46,8 km treffen we wagenrust 6. Wij nemen de tunnel onder de snelweg door en komen in Eindhoven.
De schemering heeft inmiddels plaats gemaakt voor een mooie zonsopkomst en wij mogen hopen op een mooie zomerdag. Bij Riel rest ons nog een stukje mooie natuur, we gaan dan onder de spoorweg door en komen Geldrop weer binnenwandelen. Nu is het nog slechts een paar km naar de rustpost waar een pastamaaltijd wacht.
Het laatste rondje
In de kantine van de Kynologenclub worden de eerste wandelaars verwacht vanaf halfzeven. De nachtroute zit er na 73,9 km, respectievelijk 55,1 km op. In de kantine krijgen de wandelaars een pastamaaltijd aangeboden. Op deze post kunnen de wandelaars nog beschikken over hun bagage, maar daarna gaat deze bagage niet verder mee op het parkoers, maar wordt geplaatst aan de finishpost in sporthal De Kievit.
Sinds vorig jaar is de parkoersvolgorde van de Kempische Wandeldagen aangepast. Vanaf de eerste dag komt nu om beurt een ander parkoerstraject in beeld. Dit jaar is op vrijdag begonnen met een bezoek aan Heeze-Leende en vandaag op zaterdag 7 augustus is een bezoek aan Mierlo aan de beurt. Dat houdt in dat de wandelaars op de Kempenlandtocht een geheel nieuw parkoers krijgen aangeboden. De 110 km-wandelaars volgen het dagparkoers op de KWD van 35km. De Kennedymarsafstand volgt het 25 km parkoers. Vanaf 07.00 uur mag worden gestart op het parkoers van de KWD. De laatste start op de 35 km is om 10.29 uur en op de 25 km moeten de Kennedymars wandelaars om uiterlijk 11.29 uur vertrekken.
We verlaten Geldrop richting het Eindhovenskanaal, brengen een bezoekje aan de Luchense heide en komen daar bij de eerste verzorging. De wandelaars op de Kempenlandtocht maken gebruik van aparte consumptiebonnen. We maken nog een rondje over Luchen en steken ter hoogte van het Broek het kanaal over. Maken het rondje Broekstraat en brengen dan een bezoekje aan Brandenvoort en gaan ter hoogte van Mierlo weer het kanaal over. In Mierlo staan de deuren van ’t Tapperijke voor de wandelaars open. Hier legt iedereen aan voor eigen rekening. We verlaten Mierlo via de Slanghorst en komen ter hoogte van ’t Voortje bij een overgang van de A67. Even tevoren is de 25 km afgehaakt, deze wandelaars hebben gekozen voor de Trimpert en gaan nu rechtstreeks naar de verzorgingspost bij het viaduct ter hoogte van Rederik. De 35 km heeft nog een flinke lus tegoed langs natuurgebied de Blauwe Kei. Voordat de wandelaars de Lieropse heide opgaan wacht hen nog een wagenpost.
Finish.
Bij het viaduct over de A67 komen alle afstanden weer samen en wordt begonnen aan de laatste loodjes richting de finish Sporthal De Kievit in Geldrop. De deelnemers aan de Kempenlandtocht hebben op zaterdagavond 7 augustus tot 19.00 uur de tijd om te finishen. Alle deelnemers krijgen als herinnering aan deze wandeltocht een diploma. Het organisatieteam van de Kempenlandtocht wenst alle deelnemers een prettige tocht. De inschrijving staat nog open tot een half uur voor aanvang van de wandeltocht. Na 15 juli moet u wel rekening houden met een toeslag van € 6,00.
Finish.
Bij het viaduct over de A67 komen alle afstanden weer samen en wordt begonnen aan de laatste loodjes richting de finish Sporthal De Kievit in Geldrop. De deelnemers aan de Kempenlandtocht hebben op zaterdagavond 7 augustus tot 19.00 uur de tijd om te finishen. Alle deelnemers krijgen als herinnering aan deze wandeltocht een diploma. Het organisatieteam van de Kempenlandtocht wenst alle deelnemers een prettige tocht. De inschrijving staat nog open tot een half uur voor aanvang van de wandeltocht. Na 15 juli moet u wel rekening houden met een toeslag van € 6,00.
KEMPISCHE WANDELDAGEN HET ZOMERVERMAAK IN 2010.
Op vrijdag 6 augustus starten wij alweer met de zevenentwintigste uitvoering van de Kempische Wandeldagen. Drie mooie wandeldagen door de oostelijke Kempen. De Kievit in Geldrop is bij uitstek de locatie om zo’n wandelfestijn te concentreren. Een grote zaal om de bureauwerkzaamheden overzichtelijk uit te voeren, een gezellige huiskamer waar gasten gastvrij worden onthaald. Maar er is ook gelegenheid om op locatie te overnachten of zelfs een tentje of caravan te plaatsen en dat allemaal tegen redelijke prijzen. Dit jaar kunnen alle afstanden om zeven uur de deur uit. Gelang de afstandskeuze van 35, 25 of 15 km kan daarna worden gestart tot 10, 11 of 12 uur. De finish is gepland voor 17.00 uur. Dus voor iedereen ruimschoots de tijd om met volle teugen van het parkoers te genieten.
Op vrijdag 6 augustus starten wij alweer met de zevenentwintigste uitvoering van de Kempische Wandeldagen. Drie mooie wandeldagen door de oostelijke Kempen. De Kievit in Geldrop is bij uitstek de locatie om zo’n wandelfestijn te concentreren. Een grote zaal om de bureauwerkzaamheden overzichtelijk uit te voeren, een gezellige huiskamer waar gasten gastvrij worden onthaald. Maar er is ook gelegenheid om op locatie te overnachten of zelfs een tentje of caravan te plaatsen en dat allemaal tegen redelijke prijzen. Dit jaar kunnen alle afstanden om zeven uur de deur uit. Gelang de afstandskeuze van 35, 25 of 15 km kan daarna worden gestart tot 10, 11 of 12 uur. De finish is gepland voor 17.00 uur. Dus voor iedereen ruimschoots de tijd om met volle teugen van het parkoers te genieten.
Heeze-Leende
Wij gaan dit jaar op de eerste wandeldag richting Heeze-Leende en dat betekent dat de Strabrechtse Heide de hoofdmoot zal vormen van het wandelparkoers. Zoals gezegd zijn er drie afstanden. De kortste afstand maakt een rondje Gijzenrooi en zal ongetwijfeld ergens het mooie riviertje de Zegge op het spoor komen. Voor de 25 km hebben we Heeze in het parkoers opgenomen, dat geldt ook voor de 35 km maar die krijgen ook de Herbertus bossen op de koop toe bij. En dat alles met inbegrip van de Strabrechtse Heide.
Wij gaan dit jaar op de eerste wandeldag richting Heeze-Leende en dat betekent dat de Strabrechtse Heide de hoofdmoot zal vormen van het wandelparkoers. Zoals gezegd zijn er drie afstanden. De kortste afstand maakt een rondje Gijzenrooi en zal ongetwijfeld ergens het mooie riviertje de Zegge op het spoor komen. Voor de 25 km hebben we Heeze in het parkoers opgenomen, dat geldt ook voor de 35 km maar die krijgen ook de Herbertus bossen op de koop toe bij. En dat alles met inbegrip van de Strabrechtse Heide.
Mierlo
Op zaterdag wordt vertrokken richting Mierlo. Wij verkennen dan eerst de Luchense heide. De korste afstand kiest dan al vlug een parkoers over de Molenheide om bij het viaduct de centrale verzorging te treffen. De twee langste afstanden kiezen een stukje Brandenvoort voordat ze Mierlo aandoen voor een caférust. Samen trekken ze dan nog even verder, waarna hun wegen zich scheiden ter hoogte van de Trimpert. De 25 km gaat hier ook richting het viaduct, maar de 35 km-wandelaars doen er nog een extra schepje bovenop. Zij gaan ter hoogte van ’t Voortje over de snelweg en komen eerst in het beboste deel van de Lieropse heide en gaan dan over de heide en langs de vennen richting Rederik en Braakhuizen. Op het parkoers treffen we vandaag ook de deelnemers aan de Kempenlandtocht.
Nuenen
Het is alweer zondag en meteen ook de laatste wandeldag van deze Kempische Driedaagse. Vandaag doen wij Nuenen aan. Eerst gaan we samen gezellig richting het Eindhovens kanaal, volgen dat een eindje om het dan over te steken en terecht te komen op de Collsche Heide. Nee, het is niet wat u denkt ! Als we geluk hebben, heeft het de laatste dagen niet meer geregend en komen we met drogen voeten aan bij de Collsche watermolen. De vijfentwintig en de vijfendertig gaan daarna richting Eindhoven en bewandelen de groene buffer tot Opwetten. De 25 km haakt hier ongeveer af en wandelt rustig door richting het dorpscentrum van Nuenen, waar het cafeetje op hen wacht. De langste afstand gaat over Boord naar Nederwetten en vervolgens door de Breugelse Beemden naar het prachtige Nuenens Broek. Na een bezoek aan Nuenen keren we met z’n allen langs de Schootse Vennen, met zicht op Vaarle terug naar de Sporthal in Geldrop. Wij zijn er van overtuigd dat u prachtige wandeldagen zult beleven en ontmoeten u graag in Geldrop of op de paden in deze prachtige omgeving.
Afdalen en klimmen naar het volgende uitzicht
Op 21 augustus wandelen we nu eens niet van A naar B maar in een kringetje, met Lorcé als begin- en eindpunt. De route valt voor een groot deel samen met de GR 571. We komen door een aantrekkelijk stukje Ardennen waar rust en natuurschoon de boventoon voeren. Dit is een gebied vol minerale bronnen. Lorcé ligt niet ver van Spa en in het dorp zelf heeft bronwaterfabrikant Bru-Chevron onlangs een gloednieuwe bottelarij geopend. Maar de geschiedenis ervan gaat terug tot in de zestiende eeuw, toen monniken uit Stavelot voor het ijzerhoudende bubbeltjeswater graag de reis over hadden. De dorpjes liggen hier allemaal op een hoogte - wellicht om de voeten droog te houden. Ze zijn van elkaar gescheiden door weelderig beboste beekdalen, waarin mossen en bosbessen goed gedijen. De hoogste heuvels halen ruimschoots de 400 meter. Boven heb je een fenomenaal uitzicht, maar dat moet wel ‘verdiend’ worden met redelijk steile klimmetjes en afdalingen om de volgende hoogte te bereiken.
De hellingen kunnen behoorlijk ruig zijn, met grote rotsblokken, gladde leisteen en omgevallen bomen. Tussen de sparren kun je in de diepte soms nog net een beekje zien stromen. Er kunnen ook drassige stukken in de route zitten, maar de kans daarop is in de zomermaanden wat minder.
Een opvallend fenomeen is het paars gekleurde gesteente in de omgeving van Bierleux-Haut dat we passeren. Het is mangaan; vroeger werd dat hier in grote hoeveelheden gedolven.
Ons startpunt Lorcé is omringd door weiden en akkers, die er vriendelijk glooiend bij liggen. Maar al snel gaat het pad steil naar beneden, een dalletje in, om vervolgens weer te stijgen naar het eerstvolgende dorpje, Chession. Dan volgt weer een afdaling naar het dal van de Lienne, een visrijk riviertje dat zich diep heeft ingevreten in het leisteen en een eindje verder bij Pont de Targnon uitstroomt in de Amblève. Aan de overkant van het dal gaan we vanzelfsprekend weer omhoog. Na de tweede oversteek van de Lienne wandelen we het laatste gedeelte door vrijwel aaneengesloten bosgebieden, met hier en daar een gehuchtje van niet meer dan een paar straten.
Zo naderen we tenslotte weer Lorcé. Waar ze hopelijk ook nog iets anders serveren dan bronwater.
Op zaterdag wordt vertrokken richting Mierlo. Wij verkennen dan eerst de Luchense heide. De korste afstand kiest dan al vlug een parkoers over de Molenheide om bij het viaduct de centrale verzorging te treffen. De twee langste afstanden kiezen een stukje Brandenvoort voordat ze Mierlo aandoen voor een caférust. Samen trekken ze dan nog even verder, waarna hun wegen zich scheiden ter hoogte van de Trimpert. De 25 km gaat hier ook richting het viaduct, maar de 35 km-wandelaars doen er nog een extra schepje bovenop. Zij gaan ter hoogte van ’t Voortje over de snelweg en komen eerst in het beboste deel van de Lieropse heide en gaan dan over de heide en langs de vennen richting Rederik en Braakhuizen. Op het parkoers treffen we vandaag ook de deelnemers aan de Kempenlandtocht.
Nuenen
Het is alweer zondag en meteen ook de laatste wandeldag van deze Kempische Driedaagse. Vandaag doen wij Nuenen aan. Eerst gaan we samen gezellig richting het Eindhovens kanaal, volgen dat een eindje om het dan over te steken en terecht te komen op de Collsche Heide. Nee, het is niet wat u denkt ! Als we geluk hebben, heeft het de laatste dagen niet meer geregend en komen we met drogen voeten aan bij de Collsche watermolen. De vijfentwintig en de vijfendertig gaan daarna richting Eindhoven en bewandelen de groene buffer tot Opwetten. De 25 km haakt hier ongeveer af en wandelt rustig door richting het dorpscentrum van Nuenen, waar het cafeetje op hen wacht. De langste afstand gaat over Boord naar Nederwetten en vervolgens door de Breugelse Beemden naar het prachtige Nuenens Broek. Na een bezoek aan Nuenen keren we met z’n allen langs de Schootse Vennen, met zicht op Vaarle terug naar de Sporthal in Geldrop. Wij zijn er van overtuigd dat u prachtige wandeldagen zult beleven en ontmoeten u graag in Geldrop of op de paden in deze prachtige omgeving.
Afdalen en klimmen naar het volgende uitzicht
Op 21 augustus wandelen we nu eens niet van A naar B maar in een kringetje, met Lorcé als begin- en eindpunt. De route valt voor een groot deel samen met de GR 571. We komen door een aantrekkelijk stukje Ardennen waar rust en natuurschoon de boventoon voeren. Dit is een gebied vol minerale bronnen. Lorcé ligt niet ver van Spa en in het dorp zelf heeft bronwaterfabrikant Bru-Chevron onlangs een gloednieuwe bottelarij geopend. Maar de geschiedenis ervan gaat terug tot in de zestiende eeuw, toen monniken uit Stavelot voor het ijzerhoudende bubbeltjeswater graag de reis over hadden. De dorpjes liggen hier allemaal op een hoogte - wellicht om de voeten droog te houden. Ze zijn van elkaar gescheiden door weelderig beboste beekdalen, waarin mossen en bosbessen goed gedijen. De hoogste heuvels halen ruimschoots de 400 meter. Boven heb je een fenomenaal uitzicht, maar dat moet wel ‘verdiend’ worden met redelijk steile klimmetjes en afdalingen om de volgende hoogte te bereiken.
De hellingen kunnen behoorlijk ruig zijn, met grote rotsblokken, gladde leisteen en omgevallen bomen. Tussen de sparren kun je in de diepte soms nog net een beekje zien stromen. Er kunnen ook drassige stukken in de route zitten, maar de kans daarop is in de zomermaanden wat minder.
Een opvallend fenomeen is het paars gekleurde gesteente in de omgeving van Bierleux-Haut dat we passeren. Het is mangaan; vroeger werd dat hier in grote hoeveelheden gedolven.
Ons startpunt Lorcé is omringd door weiden en akkers, die er vriendelijk glooiend bij liggen. Maar al snel gaat het pad steil naar beneden, een dalletje in, om vervolgens weer te stijgen naar het eerstvolgende dorpje, Chession. Dan volgt weer een afdaling naar het dal van de Lienne, een visrijk riviertje dat zich diep heeft ingevreten in het leisteen en een eindje verder bij Pont de Targnon uitstroomt in de Amblève. Aan de overkant van het dal gaan we vanzelfsprekend weer omhoog. Na de tweede oversteek van de Lienne wandelen we het laatste gedeelte door vrijwel aaneengesloten bosgebieden, met hier en daar een gehuchtje van niet meer dan een paar straten.
Zo naderen we tenslotte weer Lorcé. Waar ze hopelijk ook nog iets anders serveren dan bronwater.