Van vrijdag 28 tot en met zondag 30 augustus stonden de 42e OLAT Wandeldagen op het programma. Na eerdere edities vanuit Spoordonk en Heeze werd dit jaar weer gestart vanuit de vertrouwde Vresselse Hut bij Nijnsel. Drie dagen wandelen, iedere dag een andere richting uit en vooral heel veel mooie Brabantse natuur. Het werden drie prachtige wandeldagen, waarbij alleen het weer op vrijdag ons af en toe behoorlijk op de proef stelde.
Vrijdagochtend begonnen we enthousiast aan de eerste wandeldag. De routes voerden ons richting Mariahout en Beek en Donk. Vanuit de Vresselse Hut liepen we al snel het Vressels Bos in. Hier wisselden smalle bospaadjes en brede zandpaden elkaar af en merkten we meteen waarom de OLAT-routes zo geliefd zijn: waar mogelijk worden de verharde wegen vermeden en worden juist de mooiste paadjes opgezocht.
Het weer zat deze eerste dag helaas niet helemaal mee. We kregen te maken met regen en zelfs onweer. Af en toe was het dus even flink doorstappen en hopen dat de bui snel voorbij zou trekken. 
Gelukkig kon het mindere weer de sfeer niet bederven. Een kop koffie bij een van de verzorgingsposten smaakte onder deze omstandigheden misschien zelfs nog wel beter dan anders!
Onderweg kwamen we door de Mariahoutse Bossen, waar tussen het groen ook nog bloeiende heide te zien was. Bij de caférust In de Hei was bovendien de alpacaboerderij een leuke verrassing.
Voor de langere afstanden ging de tocht verder richting Beek en Donk. Daar kwamen we onder andere langs de Zuid-Willemsvaart, de Goorloop en kasteel Eyckenlust. Ook de muziektuin van Beek en Donk was zo'n bijzonder plekje dat je tijdens een wandeltocht niet direct verwacht tegen te komen.
Op de terugweg wachtte opnieuw veel natuurschoon. We passeerden onder andere het Torreven, De Mosbulten en het Haverven. Natuurlijk mocht ook de vertrouwde soeppost niet ontbreken. Na de nodige natte kilometers was zo'n warme beker soep of bouillon bijzonder welkom.
Ondanks de regen en het onweer konden we aan het einde van de dag terugkijken op een mooie en afwisselende eerste wandeldag.
Op zaterdag zag de wereld er alweer heel anders uit. Het was prima wandelweer en we mochten zelfs genieten van de zon. Dat maakte de tweede wandeldag, richting Zijtaart en Eerde, extra aangenaam.
Ook deze ochtend liepen we vanuit de Vresselse Hut richting het Vressels Bos. Daarna volgden rustige wegen en zandpaden door het Brabantse boerenland. Bij de koffiepost was het zoals altijd gezellig. Even zitten, een kop koffie, wat praten met vrijwilligers en andere wandelaars en daarna weer verder.
Via het oude buurtschap Zondveld kwamen de langere routes richting Zijtaart. Het landschap met zijn zandwegen, boerenland en karakteristieke populieren gaf ons het echte Brabantse wandelgevoel. In Zijtaart was de rust in het voormalige Franciscanessenklooster, dat tegenwoordig onder andere als dorpshuis wordt gebruikt.
Daarna ging het verder richting Eerde. Voor de langere afstanden zaten er een paar stevige stukken in de route. De Eerdse Bergen zorgden met hun zandheuvels voor wat extra klimwerk. De langste afstand kwam bovendien door het prachtige Wijboschbroek, met brede dreven, smalle bospaadjes, waterlopen en hoge populieren.
Met het zonnetje erbij was het heerlijk wandelen. Later op de route kwamen we langs de Vlagheide en uiteindelijk bij de soeppost bij de Moerkuilen. Even de benen rust geven en genieten van een lekker soepje voordat we aan het laatste gedeelte begonnen. 
Dat laatste stuk was opnieuw prachtig. Via de Moerkuilen en het Vressels Bos, langs de Hazenputten, kwamen we weer terug bij de Vresselse Hut. Met de zon die zich deze dag regelmatig liet zien, was het een wandeldag om met veel plezier op terug te kijken.
En toen was het alweer zondag, de derde en laatste dag. Ook deze dag hadden we goed wandelweer. De routes gingen ditmaal richting Nijnsel en Olland, waarbij de langste afstand zelfs De Geelders aandeed.
Vanuit de Vresselse Hut liepen we richting de Dommelbeemden. Over zandwegen en door graslanden kwamen we bij een prachtig pad langs de Dommel. Dit was zo'n gedeelte waar je automatisch wat rustiger gaat lopen om goed om je heen te kunnen kijken.
Bij de koffiepost aan de Dommel werden we opnieuw hartelijk ontvangen door de OLAT-vrijwilligers. Koffie, een koek en even gezellig bijkletsen: het hoort inmiddels net zo goed bij de Wandeldagen als de kilometers zelf.
De langere routes gingen vervolgens via Nijnsel richting Sint-Oedenrode. We liepen door natuurgebied Diependaal en langs kasteel Henkenshage, waarna de verschillende afstanden ieder hun eigen route vervolgden.
Voor de langste afstand wachtte nog een mooie lus richting Olland en De Geelders. Dit natte bosgebied met zijn vele waterlopen heeft een heel eigen sfeer. Daarna ging het weer richting Sint-Oedenrode, waar we langs het groene lint van de Dommel het centrum bereikten.
Langzaam maar zeker kwam het einde van drie dagen wandelen in zicht. Na de laatste soeppost bij de Martinuskapel volgden nog de Moerkuilen en opnieuw het Vressels Bos. Langs de vennen van De Oude Putten, waar de waterlelies voor een prachtig plaatje zorgden, liepen we de laatste kilometers.
En dan verschijnt uiteindelijk de Vresselse Hut weer in beeld. Het moment waarop je weet: dit waren ze alweer, de OLAT Wandeldagen van 2026.
We kunnen terugkijken op drie bijzonder mooie en afwisselende wandeldagen. Vrijdag maakte de regen en het onweer het ons soms lastig, maar ook dat hoort bij wandelen. Zaterdag werden we daarvoor ruimschoots beloond met uitstekend wandelweer en zelfs heerlijke momenten in de zon. Ook zondag waren de omstandigheden prima om te wandelen.
Wat vooral bijblijft, is de enorme afwisseling van de routes. Bossen, zandpaden, heide, vennen, de Dommel, boerenland, kleine Brabantse dorpen en bijzondere plekjes waar je normaal misschien zomaar aan voorbij zou gaan.
En natuurlijk verdienen de routebouwers en alle OLAT-vrijwilligers een groot compliment. Bij de koffie- en soepposten werden we iedere dag weer vriendelijk ontvangen en onderweg was alles uitstekend verzorgd. Zonder al die vrijwilligers zijn zulke wandeldagen simpelweg niet mogelijk.
Ook moeten wij onze fotografen Frans en Ankie niet vergeten, zij zijn elke dag, gewapend met de camera in de hand, ook op pad geweest om deze OLAT Wandeldagen in beeld te brengen. De foto's die zij hebben gemaakt kun je via de volgende links bekijken: Foto's Frans - Foto's Ankie
OLAT Wandeldagen 2026: drie dagen wandelen, genieten van het Brabantse landschap, soms een beetje afzien in de regen en vooral heel veel mooie wandelherinneringen. Op naar de volgende editie!